ในความเป็นไปของชีวิต คนหลายคนยอมที่จะอยู่เป็นโสด 
          เพียงเพื่อจะได้ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงในกรอบของตัวเองอย่างที่ไม่มีใครมาทัดทานได้ 


          เขาเหล่านั้นมักคิดว่า เมื่อความรักเริ่มต้น ชีวิตผจญภัยก็พังทลาย 
          เมื่อรับใครอีกคนเข้ามาในชีวิต โลกส่วนตัวของพวกเขาก็จะล่มสลาย 
          ความรักกลืนกินโลกใบเดิมของเราไปจริงหรือเปล่า? 
          ความใกล้ชิดจะทำให้เราสูญเสียจุดยืนที่แท้จริงอย่างนั้นใช่ไหม? 


          แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น... คนเราทุกคนมีโลกกลมๆ คนละใบ กว้างบ้าง เล็กบ้างตามความพอใจ 
          ในโลกกลมๆ ใบนั้นเราต่างบรรจุวิถีชีวิต ความรัก ความคิด ความเป็นตัวเองไว้ อย่างเต็มเปี่ยม


          และเมื่อความรักปรากฏตัว โลกกลมๆ ของคนอีกคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า 
          แต่ใช่ว่าเราจะต้องกระโดดออกจากโลกของเรา ไปอยู่ในโลกของเขาเสียเมื่อไหร่ 
          แล้วไม่มีความจำเป็นใดที่เขาจะต้องกระโดดออกจากโลกของเขา มาอยู่ในโลกของเราด้วย 


          วิธีง่ายๆ ที่จะทำให้คนสองคนมีโลกใบเดียวกัน โดยไม่ละทิ้งโลกส่วนตัวใบเดิมก็คือ "การยูเนี่ยน" (UNION) โลกสองใบเข้าไว้ด้วยกัน

          มันเป็นวิธีง่ายๆ ตามหลักคณิตศาสตร์ที่เราเคยเรียนรู้กัน เมื่อวงกลมสองวงคล้องเกี่ยวกันไว้ 
          ส่วนที่อยู่ในเนื้อที่ของกันและกันนั้น เราเรียกว่า "อินเตอร์เซ็คชั่น" (INTERSECTION) ซึ่งข้อดีของมันก็คือ 


          ช่วยให้วงกลมสองวงที่ไม่คุ้นเคยกันมาก่อน ได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ได้แชร์ชีวิตร่วมกัน และมีโลกใบเดียวกัน 
          ในขณะที่ส่วนอื่นๆ ที่ไม่ได้ถูกอินเตอร์เซคชั่นนั้น ก็ยังมีชีวิตของมันต่อไป และมันก็ยังเป็นโลกใบเดิมที่บรรจุความเป็นตัวของตัวเองไว้อย่างครบถ้วน 


          เหมือนความรัก.... โลกที่คนสองคนเกี่ยวคล้องกันไว้นั่นแหละ คือโลกที่ความรักสร้างขึ้น คือโลกที่คนสองคนจะโอบกอดกันได้ทุกเวลา และแชร์ทุกอย่างร่วมกัน ตั้งแต่กินข้าวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน ฟังเพลงด้วยกัน ห่มผ้าผืนเดียวกัน.. 

          มันเป็นโลกที่แสนอบอุ่นสำหรับคนเหงา แต่ถ้ารู้สึกว่า อยากกลับไปเยี่ยมเยือนโลกใบเดิมของตัวเองสักหน่อย ก็แค่กระโดดออกจากส่วนที่อินเตอร์เซคชั่นไว้ ห่างออกมาสักหนึ่งก้าว... วิถีชีวิตอิสระของนักผจญภัยก็จะเดินหน้า 

          ในขณะที่โลกสองใบก็ไม่ได้แยกจากกันไปไหน เพราะมันเกี่ยวคล้องกันไว้อย่างแน่นหนา 

          เพราะฉะนั้นฉันจึงเชื่อว่าความรักกลืนกินโลกของใครไม่ได้หรอก 

          นอกเสียจากว่าคนสองคนเต็มใจที่จะเคลื่อนวงกลมเข้าใกล้กันเองจนซ้อนกันมากขึ้นๆ และกลายเป็นวงกลมเดียวกันในที่สุดที่ใช้ชีวิตในวงกลมเดียวกันอย่างที่ไม่เคยรู้สึกว่าความรักจะลดน้อยลงไปได้เลย...

 

ฉันเชื่อว่าทุกเรื่องที่ผ่านมาในชีวิตฉัน..
คือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับฉัน
สิ่งที่ฉันเจอ..คือสิ่งที่ฉันควรจะได้พบเพื่อเรียนรู้ชีวิต
คนที่จะอยู่กับฉัน..ข้างจะส่งคนที่เหมาะที่สุดมา

  

ถ้ายังไม่เจอใคร..ก็เพราะเขาเล็งเห็นแล้วว่า
ช่วงเวลานี้ฉันยังไม่เหมาะที่จะเจอใคร
คนที่ฉันเจอ เขาอาจจะเข้ามาทำลายความฝันของฉันก็ได้
ฉันยังเชื่ออีกว่า..

 

ถ้าพระเจ้าคือผู้สร้างมนุษย์..
พระเจ้าจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ฉันเสมอ
ถ้าฉันไม่เจอใครจริงๆ..ก็หมายถึงว่า
ฉันเหมาะที่จะมีความสุขอยู่กับตัวเอง
ฉันจะไม่มีความสุขกับการใช้ชีวิตคู่
ก็บอกแล้วไง..เขาเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ฉันเสมอ

 


สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา . . . ก็คือชีวิตเรา
สิ่งที่มีค่าที่สุดในหัวใจเรา . . . ก็คือหัวใจเรา

 

อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิต ไปยกให้ใคร
อย่าเอาใจทั้งใจ ไปยกให้ใครคนเดียว
อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดของเรา ไปให้ใครดูแล
เพราะไม่มีใคร . . . ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง

 

อย่าปิดกั้น ความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่า เราเกิดมาเพื่อจะรักคนๆ เดียว
คนใจแคบเท่านั้น ที่เกิดมาเพื่อที่จะรักคนได้คนเดียว

 

เราสามารถที่จะรักใครได้มากมาย  . . .
ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
. . . หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก
รักต่างแบบปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน



แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่ง . . .
คนบางคนไม่แยแสกับความรัก ที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย
และไม่เห็นจะต้องเจ็บเจียนตาย
ถ้าเรามั่นใจว่า . . .
เราทำหน้าที่ให้กับรักนั้น สมบูรณ์และเต็มที่แล้ว



ถ้าอากาศร้อนอบอ้าว . . . ลองออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศหนาวแทบขาดใจ . . . ลองออกมาหาไออุ่นลมหนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว ก็ต่อเมื่อเราได้ไปสัมผัสกับมัน



ก็เหมือนกับความรัก . . .
ถ้าอยากรู้ว่า รสชาดเป็นอย่างไรก็ต้องไปสัมผัสกับมัน
แต่อย่าทรมานตัวเองโดยการออกไปยืนตากแดดนานๆ
หรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ว่า . . . ร้อนนักก็หลบหาที่ร่ม
ถ้ารู้ว่า . . . หนาวก็ก่อเตาผิง



ความรักจะไม่ทำร้ายเรา ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง
ถ้าคุณรู้จักรัก . . .
แสงแดดจะทำให้คุณอบอุ่น
ลมหนาวก็จะทำให้คุณหลับสบาย . . .

        


         โง่ที่คิดว่า . . . ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น เรื่องความรักก็คงจะสำเร็จสักวัน
         โง่ที่คิดว่า . . . ใครบางคนให้ความสำคัญกับตัวเรา มากกว่าคนอื่น 
         โง่ที่คิดว่า . . . คนที่เรารัก เค้าจะรักเราคนเดียว 
         โง่ที่คิดว่า . . . คนที่เราดีใจเมื่ออยู่ใกล้เค้า จะไม่ใช่คนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด 

         โง่ที่คิดว่า . . . เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมาก จนเค้าขาดเราไม่ได้ 
         โง่ที่คิดว่า . . . การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ 
         โง่ที่คิดว่า . . . คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ 
         โง่ที่คิดว่า . . . เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ 

         อยากหายโง่และอยากฉลาดไหม. . .?

         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . ความพยายามบางครั้ง มันก็เป็นแค่ความพยายาม และมันใช้กับความรักไม่ได้
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . อย่าหวังว่า ใครจะเห็นเราสำคัญมากไปกว่าตัวเค้าเอง 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เรารัก . . .  บางทีเค้าก็มีคนที่เค้ารัก 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เราอยู่ใกล้แล้วมีความสุข อาจเป็นคนเดียวกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด

         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คำหวานจากปากเค้าเค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอก็แค่นั้น 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เรารัก อาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด อาจเป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรักเราแล้ว

         คนเรายอมโง่ เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเค้าไป
         แต่ก็อยากฉลาดในเวลาเดียวกัน เพื่อจะได้ไม่ต้องเป็นตัวตลกให้เขาหลอก
         ดังนั้น หากเราคิดจะรักใคร เราต้องรักอย่างมีสติ 
         รักที่บางครั้งยอมโง่บ้าง แต่อย่าโง่ตลอดไป
         รักที่บางครั้งฉลาดบ้าง แต่ไม่ใช่ว่าฉลาดทุกเรื่องไป
         แค่นี้คุณก็จะเป็นคนที่รักเป็น รักอย่างชาญฉลาดได้แล้ว . . .